🧑‍🏫 Dag van de Leraar: Zo is het onderwijs veranderd - met Juf Daniëlle

Voor de Dag van de Leraar vroegen we leerkrachten: Wat is er vandaag in jouw klas anders dan vroeger?

Vandaag delen we de antwoorden van Daniëlle met jullie. 💛 Ze vertelt wat ze zelf als leerling nog anders heeft meegemaakt, welke veranderingen in het onderwijs ze bijzonder waardevol vindt en welk moment uit het afgelopen schooljaar haar tot vandaag is bijgebleven.

Bedankt, Daniëlle, dat je ons een kijkje geeft in jouw klas – en bedankt aan alle leerkrachten die elke dag met hart, ideeën en betrokkenheid hun klas vormgeven.

• Wat doe je vandaag in je klas wat je zelf als leerling nooit hebt meegemaakt?

Werken op een laptop en lesgeven met een digibord. Dat zijn dingen die voor mijn leerlingen heel normaal zijn, maar die ik zelf als leerling nooit heb meegemaakt. In mijn schooltijd werkten we vooral uit boeken en schriften. Een filmpje kijken was echt iets bijzonders. Dan werd er een televisie de klas in gereden, vaak vastgezet met sjorbanden op een kar of kast, en wist je direct dat er iets speciaals ging gebeuren.

Nu is de wereld letterlijk binnen handbereik. Met één druk op de knop kunnen we informatie opzoeken, educatieve filmpjes bekijken of samen werken aan opdrachten op de laptop. Dat maakt lessen interactiever en biedt veel mogelijkheden om aan te sluiten bij wat kinderen nodig hebben.

Wat ik zelf als leerling ook nooit heb meegemaakt, zijn de mogelijkheden die we onze leerlingen bieden (door veel te werken met externe partijen) binnen ons atelier en Tijd voor Toekomst. Kinderen kunnen kennismaken met activiteiten als koken, naaien, papierscheppen en houtbewerking. Daarbij ontdekken ze talenten die tijdens de reguliere lessen misschien minder snel naar voren komen. Juist die afwisseling en het leren door te doen vind ik een enorme meerwaarde.

Daarnaast werken we ook samen met andere externe partijen voor muziek. Groep 3/4 krijgt wekelijks muziekles van vakdocenten. Groep 6 werkt samen met de muziekvereniging en sluit dit af met een optreden. In groep 7/8 doen leerlingen mee aan Making The Band en de DJ-lessen, waarbij ze eveneens toewerken naar een optreden. Groep 5 heeft vanaf de voorjaarsvakantie tot de zomervakantie een moestuinproject onder begeleiding van De Bostuin. Ook dat is iets wat ik vroeger niet kende: leren buiten de schoolmuren, samen met experts uit de omgeving.

Tegelijkertijd blijft de kern van het onderwijs hetzelfde: kinderen begeleiden, uitdagen en laten groeien. De middelen en mogelijkheden zijn veranderd, maar het plezier van samen leren, ontdekken en talenten ontwikkelen is gelukkig van alle tijden.

• Welke verandering in het onderwijs maakt je het meest trots dat die inmiddels heel normaal is geworden in het dagelijks schoolleven?

De verandering in het onderwijs waar ik het meest trots op ben, is dat we tegenwoordig veel meer kijken naar het kind als geheel. Natuurlijk zijn lezen, taal en rekenen nog steeds belangrijke vakken, maar er is daarnaast ook volop aandacht voor het welbevinden van kinderen, hun talenten, sociale vaardigheden en persoonlijke ontwikkeling. Kinderen leren niet alleen kennis en vaardigheden, maar ook samenwerken, omgaan met uitdagingen en vertrouwen hebben in zichzelf.

Daarnaast vind ik het mooi dat kinderen steeds meer eigenaarschap krijgen over hun eigen leerproces. We stimuleren hen om zelfstandig te werken, kritisch naar hun eigen werk te kijken, doelen te stellen en verantwoordelijkheid te nemen voor hun ontwikkeling. Het gaat niet alleen om het eindresultaat, maar ook om het proces ernaartoe. Fouten maken mag en hoort erbij, omdat juist daar veel leermomenten in zitten.

Wat ik zo waardeer, is dat deze manier van werken inmiddels heel normaal is geworden in het dagelijks schoolleven. Onderwijs draait niet meer alleen om wat een kind kan, maar ook om wie een kind is. Dat we kinderen mogen begeleiden in hun groei, zowel op cognitief als op sociaal-emotioneel gebied, vind ik een van de mooiste ontwikkelingen van de afgelopen jaren. Het is bijzonder om te zien hoe kinderen daardoor niet alleen leren voor school, maar ook vaardigheden ontwikkelen waar ze hun hele leven iets aan hebben.

• Als je weer zo oud zou zijn als je leerlingen nu: wat zou je dan het meest verrassen aan hoe jouw klas er vandaag uitziet?

Als ik weer zo oud zou zijn als mijn leerlingen, zou ik denk ik het meest verrast zijn door de combinatie van technologie en persoonlijke aandacht. Leerlingen leren met digitale middelen die ik vroeger niet kende en zijn via nieuws, internet en sociale media veel meer verbonden met de wereld om hen heen.

Tegelijkertijd valt op hoeveel aandacht er is voor de ontwikkeling van ieder kind. Niet iedereen hoeft hetzelfde werk te maken; er wordt gekeken naar wat een leerling nodig heeft om te leren en te groeien. Ook is er veel aandacht voor hoe kinderen zich voelen, waardoor de klas niet alleen een plek is om kennis op te doen, maar ook om samen te werken, jezelf te ontwikkelen en elkaar te begrijpen. Dat maakt de klas van nu moderner, maar vooral ook meer gericht op het kind als geheel.

• Kun je een concreet moment uit het afgelopen schooljaar met ons delen (bijvoorbeeld een routine, iets wat je hebt gezegd of een reactie van je leerlingen) dat je bijzonder is bijgebleven?

Een moment dat mij dit schooljaar bijzonder is bijgebleven, vond eigenlijk vandaag plaats. We werken met de methode Leskracht en zijn momenteel bezig met het thema Samenleving. Gisteren spraken we over vooroordelen en vandaag stonden we stil bij het verschil tussen pesten, plagen, grapjes maken en complimenten geven. Daarbij ontstond een mooi gesprek: wanneer is iets echt een compliment, en is alles wat je positief bedoelt ook automatisch een compliment?

Als afsluiting kreeg iedere leerling een groot vel papier met zijn of haar naam in het midden. In stilte liepen de kinderen langs elkaar om complimenten op te schrijven. Toen iedereen weer terugkwam bij zijn eigen tafel en de reacties begon te lezen, zag ik overal glunderende gezichten. Leerlingen lazen met trots wat hun klasgenoten over hen hadden geschreven.

Wat mij vooral raakte, was het besef dat niet ieder kind regelmatig een compliment ontvangt. Juist daarom was het zo bijzonder om te zien hoeveel positieve woorden er werden gedeeld. Terwijl ik de kinderen zag lezen en genieten van de oprechte waardering van hun klasgenoten, kreeg ik zelf tranen in mijn ogen en moest ik een paar keer goed knipperen. Op zo'n moment besef ik dat onderwijs niet alleen gaat over kennis en vaardigheden, maar ook over het gevoel gezien, gewaardeerd en geaccepteerd te worden. Dat maakt voor mij het verschil.