
«Μα το διάβασα! Γιατί δεν το θυμάμαι;»
Αν το παιδί σου ή ένας μαθητής σου έχει πει αυτή τη φράση, δεν είναι το μόνο.
Πολλά παιδιά δυσκολεύονται να θυμηθούν ένα μάθημα που διάβασαν την προηγούμενη ημέρα. Μπορεί να κάθονται αρκετή ώρα πάνω από το βιβλίο, να διαβάζουν ξανά και ξανά τις ίδιες σελίδες και παρ' όλα αυτά, όταν κλείσουν το βιβλίο, να μην μπορούν να θυμηθούν τις βασικές πληροφορίες.
Αυτό δεν σημαίνει απαραίτητα ότι δεν προσπάθησαν.
Συχνά χρειάζεται απλώς να αλλάξουμε τον τρόπο με τον οποίο διαβάζουν.
Η μελέτη δεν χρειάζεται να είναι μόνο «διαβάζω το μάθημα από την αρχή μέχρι το τέλος». Μπορεί να γίνει πιο απλή, πιο ενεργητική και —γιατί όχι;— πιο διασκεδαστική.
Πριν ξεκινήσει το παιδί να διαβάζει, κοιτάξτε μαζί τον τίτλο, τις εικόνες και τις επικεφαλίδες του μαθήματος.
Μετά ρώτησέ το:
«Τι πιστεύεις ότι θα μάθουμε σήμερα;»
Για παράδειγμα, αν το μάθημα της Ιστορίας έχει τίτλο «Η καθημερινή ζωή στην αρχαία Αθήνα», μπορεί να ρωτήσεις:
Πώς άραγε ζούσαν οι άνθρωποι τότε;
Τι έτρωγαν;
Πώς ήταν τα σπίτια τους;
Πώς περνούσαν τον ελεύθερο χρόνο τους;
Έτσι δημιουργείται ένα μικρό «κυνήγι απαντήσεων». Το παιδί διαβάζει έχοντας έναν λόγο να αναζητήσει τις πληροφορίες.
Αυτό είναι ένα από τα πιο απλά αλλά χρήσιμα βήματα.
Αφού διαβάσει μια μικρή ενότητα, ζήτησέ του να κλείσει το βιβλίο και να σου πει ό,τι θυμάται.
Δεν χρειάζεται να τα θυμηθεί όλα.
Για παράδειγμα:
«Πες μου τρία πράγματα που έμαθες.»
Αν το παιδί διαβάζει για τον κύκλο του νερού, μπορεί να θυμηθεί:
💧 Το νερό εξατμίζεται.
☁️ Δημιουργούνται σύννεφα.
🌧️ Το νερό επιστρέφει στη Γη ως βροχή.
Αυτό είναι πιο χρήσιμο από το να διαβάσει απλώς άλλη μία φορά την ίδια παράγραφο.
Ένα πολύ ωραίο παιχνίδι είναι να αλλάξετε ρόλους.
Το παιδί γίνεται ο δάσκαλος και εσύ ο μαθητής.
Πες του:
«Τώρα είσαι εσύ ο δάσκαλος. Εξήγησέ μου το μάθημα!»
Αν για παράδειγμα έχει διαβάσει για τα κλάσματα, μπορεί να σου εξηγήσει τι σημαίνει:
1/2 = ένα από τα δύο ίσα μέρη.
Αν έχει διαβάσει Ιστορία, μπορεί να σου διηγηθεί ένα γεγονός με δικά του λόγια.
Αν μπορεί να εξηγήσει κάτι απλά, χωρίς να διαβάζει από το βιβλίο, είναι ένα καλό σημάδι ότι το έχει κατανοήσει.
Τα παιδιά συχνά μπορούν να οργανώσουν καλύτερα τις πληροφορίες όταν τις βλέπουν.
Δεν χρειάζεται να γράψουν ολόκληρες παραγράφους.
Μπορούν να δημιουργήσουν:
🧠 έναν μικρό νοητικό χάρτη
📝 έναν πίνακα
🎨 μια ζωγραφιά
⏳ μια χρονογραμμή
🔑 λέξεις-κλειδιά
➡️ ένα διάγραμμα
Για παράδειγμα, ένα μάθημα Ιστορίας μπορεί να γίνει:
Αιτία → Γεγονός → Αποτέλεσμα
Έτσι, το παιδί δεν χρειάζεται να θυμάται μια μεγάλη παράγραφο λέξη προς λέξη. Θυμάται τη βασική ιδέα και τις σημαντικές πληροφορίες.
Ποιος είπε ότι η επανάληψη πρέπει να είναι βαρετή;
Μετά το διάβασμα, μπορείς να κάνεις στο παιδί ένα μικρό κουίζ.
Για παράδειγμα:
Ποιο από τα παρακάτω είναι επίθετο;
Α. τρέχω
Β. όμορφος
Γ. σπίτι
Πόσο κάνει 7 × 8;
Το σημαντικό δεν είναι να γίνει το παιδί «τέλειο» στο κουίζ.
Είναι να προσπαθήσει να θυμηθεί την απάντηση χωρίς να κοιτάξει το βιβλίο.
Ένα παιδί δεν χρειάζεται να διαβάσει ένα μάθημα δέκα φορές την ίδια ημέρα.
Πολύ συχνά είναι πιο χρήσιμο να επιστρέφει στην πληροφορία για λίγο και σε διαφορετικές ημέρες.
Για παράδειγμα:
Δευτέρα: Μαθαίνω το μάθημα.
Τρίτη: Θυμάμαι 5 βασικές πληροφορίες.
Πέμπτη: Κάνω ένα μικρό κουίζ.
Σάββατο: Εξηγώ το μάθημα με δικά μου λόγια.
Οι σύντομες επαναλήψεις βοηθούν το παιδί να ξαναφέρνει τις πληροφορίες στο μυαλό του.
Αυτό είναι ιδιαίτερα χρήσιμο για τα παιδιά του Δημοτικού.
Η επανάληψη μπορεί να γίνει:
🎯 αποστολή
🔎 κυνήγι θησαυρού
🧩 γρίφος
🎲 επιτραπέζιο
🏆 κουίζ
🔐 escape room
🃏 παιχνίδι με κάρτες
Για παράδειγμα, αντί να πεις:
«Διάβασε ξανά τις ερωτήσεις της Ιστορίας.»
μπορείς να πεις:
«Έχεις 5 αποστολές. Αν λύσεις όλες τις ερωτήσεις, θα βρεις τον μυστικό κωδικό!»
Ξαφνικά, η ίδια επανάληψη αποκτά έναν διαφορετικό σκοπό.
Το παιδί δεν χρειάζεται να θυμάται τα πάντα με την πρώτη
Αυτό ίσως είναι το σημαντικότερο.
Η μάθηση χρειάζεται χρόνο.
Ένα παιδί μπορεί να χρειαστεί να διαβάσει κάτι, να το εξηγήσει, να το ξεχάσει λίγο, να προσπαθήσει ξανά και να το ξανασυναντήσει αργότερα.
Αντί λοιπόν να ρωτάμε μόνο:
«Το έμαθες;»
μπορούμε να ρωτάμε:
«Τι θυμάσαι;»
«Μπορείς να μου το εξηγήσεις;»
«Μπορείς να βρεις την απάντηση χωρίς να κοιτάξεις;»
«Θες να το κάνουμε παιχνίδι;»
Με αυτόν τον τρόπο το παιδί δεν μαθαίνει απλώς να διαβάζει ένα μάθημα.
Μαθαίνει πώς να μαθαίνει.
Την επόμενη φορά που ένα παιδί θα πει:
«Δεν θυμάμαι τίποτα!»
μην του πεις αμέσως:
«Ξαναδιάβασέ το.»
Δοκίμασε πρώτα:
«Κλείσε το βιβλίο. Πες μου μόνο ένα πράγμα που θυμάσαι.»
Και από αυτό το ένα πράγμα ξεκινήστε.
Αν σου αρέσει το άρθρο του blog, κάνε κλικ στην καρδιά. Αυτό μας βοηθά να καταλάβουμε ποια άρθρα αξίζουν ιδιαίτερα να διαβαστούν.