Η Τέχνη της Αυτοφροντίδας για τον Εκπαιδευτικό

Κάθε Σεπτέμβριος φέρνει μαζί του μια γνώριμη αναστάτωση, γεμάτη προσδοκίες, ατελείωτες λίστες και την αγωνία να μπουν όλα σε τάξη. Όταν όμως η καθημερινότητα σε βρίσκει στον ρόλο του αναπληρωτή —με μια βαλίτσα στο χέρι, να μοιράζεις την εβδομάδα σου σε πέντε ή έξι διαφορετικά σχολεία, με δεκάδες νέα ονόματα, διαδρόμους και πρόσωπα— η λέξη «ισορροπία» αποκτά εντελώς άλλο βάρος.

Σε αυτή τη συνεχή μετακίνηση, η αγάπη προς τα παιδιά είναι η κινητήριος δύναμη. Είναι το χαμόγελο που ανταλλάσσεις στην πόρτα, η σπίθα στα μάτια τους όταν συνδέεστε, η επιθυμία σου να τους προσφέρεις έναν ασφαλή χώρο έκφρασης. Όμως αυτή η αγάπη, για να παραμείνει ζωντανή και φωτεινή, απαιτεί προστασία. Δεν μπορείς να προσφέρεις ουσιαστική ενέργεια όταν η δική σου εσωτερική δεξαμενή έχει αδειάσει.

Η ψυχική ανθεκτικότητα δεν χτίζεται με το να αντέχεις τα πάντα αγόγγυστα, αλλά με το να αναγνωρίζεις τα όριά σου:

• Η συνειδητή μετάβαση: Όταν αλλάζεις σχολείο μέσα στην ίδια μέρα, χάρισε στον εαυτό σου λίγα λεπτά ησυχίας στο αυτοκίνητο ή στα σκαλιά πριν μπεις στο επόμενο προαύλιο. Άφησε πίσω την ένταση του προηγούμενου κουδουνιού.

• Η αποδοχή του απρόβλεπτου: Μέσα σε τόσες διαφορετικές σχολικές κουλτούρες, δεν θα είναι όλες οι μέρες ίδιες. Αν μια ώρα δεν κυλήσει όπως τη σχεδίασες, πάρε μια βαθιά ανάσα. Η παρουσία σου και η συναισθηματική σου διαθεσιμότητα μετράνε περισσότερο από ένα τέλεια εκτελεσμένο πλάνο.

• Η αποφόρτιση στο τέλος της ημέρας: Κλείνοντας τη σχολική τσάντα, επίτρεψε στον εαυτό σου να αποσυνδεθεί. Ο ρόλος του δασκάλου σταματά εκεί· ο δικός σου χρόνος για ξεκούραση και ηρεμία ξεκινά.

Φέτος, θυμήσου ότι τα παιδιά δεν χρειάζονται έναν αλάνθαστο εκπαιδευτικό που εξαντλείται για να τα προλάβει όλα. Χρειάζονται έναν άνθρωπο γαλήνιο, παρόντα, που τα κοιτάζει με ουσιαστικό ενδιαφέρον. Φρόντισε πρώτα τη δική σου καρδιά, ώστε η αγάπη που δίνεις να επιστρέφει ως καθαρή χαρά. Καλή, ήρεμη δύναμη στη νέα σου διαδρομή!