Πριν από μερικές δεκαετίες, στο σχολείο η έμφαση δινόταν σχεδόν αποκλειστικά στη μάθηση της ανάγνωσης, της γραφής και των μαθηματικών. Σήμερα γνωρίζουμε ότι η ακαδημαϊκή γνώση, όσο σημαντική κι αν είναι, δεν αρκεί από μόνη της. Ένα παιδί χρειάζεται επίσης να μάθει να αναγνωρίζει τα συναισθήματά του, να διαχειρίζεται τις δυσκολίες, να συνεργάζεται με τους άλλους και να δημιουργεί υγιείς σχέσεις.
Αυτό ακριβώς είναι ο στόχος της συναισθηματικής αγωγής.
Η συναισθηματική αγωγή βοηθά τα παιδιά να κατανοήσουν τον εσωτερικό τους κόσμο. Δεν τους μαθαίνει να μην θυμώνουν ή να μην στενοχωριούνται. Αντίθετα, τους δείχνει ότι όλα τα συναισθήματα είναι φυσιολογικά και ότι μπορούν να εκφραστούν με τρόπους που είναι ασφαλείς και ωφέλιμοι τόσο για τα ίδια όσο και για τους ανθρώπους γύρω τους.
Τη δεκαετία του 1990, οι ερευνητές Peter Salovey και John Mayer εισήγαγαν τον όρο Συναισθηματική Νοημοσύνη (Emotional Intelligence), περιγράφοντάς την ως την ικανότητα να αναγνωρίζουμε, να κατανοούμε και να διαχειριζόμαστε τα συναισθήματά μας αλλά και τα συναισθήματα των άλλων. Λίγα χρόνια αργότερα, ο Daniel Goleman έκανε τη θεωρία αυτή ευρύτερα γνωστή, τονίζοντας ότι η επιτυχία στη ζωή δεν εξαρτάται μόνο από τον δείκτη νοημοσύνης (IQ), αλλά και από τις κοινωνικές και συναισθηματικές δεξιότητες.
Παράλληλα, αναπτύχθηκε η Κοινωνικο-Συναισθηματική Μάθηση (Social and Emotional Learning – SEL), ένα εκπαιδευτικό πλαίσιο που σήμερα εφαρμόζεται σε χιλιάδες σχολεία παγκοσμίως.
Τα τελευταία χρόνια έχουν δημοσιευθεί εκατοντάδες επιστημονικές μελέτες που δείχνουν ότι η συστηματική καλλιέργεια κοινωνικών και συναισθηματικών δεξιοτήτων μπορεί να ωφελήσει σημαντικά τα παιδιά.
Μία από τις πιο γνωστές μετα-αναλύσεις, που περιέλαβε περισσότερους από 270.000 μαθητές, έδειξε ότι τα προγράμματα κοινωνικο-συναισθηματικής μάθησης συνδέονται με καλύτερη αναγνώριση και διαχείριση των συναισθημάτων, βελτίωση των κοινωνικών δεξιοτήτων αλλά και καλύτερες ακαδημαϊκές επιδόσεις σε σύγκριση με μαθητές που δεν συμμετείχαν σε αντίστοιχα προγράμματα.
Τα ευρήματα αυτά έχουν επιβεβαιωθεί και από νεότερες συστηματικές ανασκοπήσεις, οι οποίες δείχνουν ότι η ενίσχυση της συναισθηματικής ανάπτυξης δεν αποτελεί απλώς μια «ευχάριστη προσθήκη» στο σχολικό πρόγραμμα, αλλά σημαντικό παράγοντα για τη συνολική ανάπτυξη των παιδιών.
Η συναισθηματική αγωγή δεν διδάσκεται μόνο μέσα από συζητήσεις. Καλλιεργείται μέσα από το παιχνίδι, τις ιστορίες, τη ζωγραφική, τις κάρτες συναισθημάτων, τις ασκήσεις αναπνοής, τα παιχνίδια ρόλων και κάθε εμπειρία που βοηθά το παιδί να παρατηρεί, να εκφράζει και να ρυθμίζει τα συναισθήματά του.
Στόχος δεν είναι να μεγαλώσουμε παιδιά που δεν θυμώνουν ή δεν στενοχωριούνται. Στόχος είναι να μεγαλώσουμε παιδιά που γνωρίζουν τι νιώθουν, μπορούν να το εκφράσουν με σεβασμό και αναζητούν λύσεις όταν αντιμετωπίζουν δυσκολίες.
Άλλωστε, η διαχείριση των συναισθημάτων δεν είναι μια δεξιότητα που αποκτάται από τη μία μέρα στην άλλη. Είναι μια διαδικασία μάθησης που ξεκινά από την παιδική ηλικία και εξελίσσεται σε όλη τη ζωή.
Αν σου αρέσει το άρθρο του blog, κάνε κλικ στην καρδιά. Αυτό μας βοηθά να καταλάβουμε ποια άρθρα αξίζουν ιδιαίτερα να διαβαστούν.