Η μετάβαση από το Γυμνάσιο στο Λύκειο είναι ακόμη πιο απαιτητική από την προηγούμενη εκπαιδευτική αλλαγή. Δεν αλλάζει μόνο το επίπεδο δυσκολίας· αλλάζει το εκπαιδευτικό πλαίσιο, ο τρόπος αξιολόγησης, ο όγκος των μαθημάτων και κυρίως ο τρόπος που τα παιδιά πρέπει να μελετούν.
Και στα Μαθηματικά αυτή η αλλαγή γίνεται έντονη από τον πρώτο κιόλας μήνα.
Στο Γυμνάσιο οι μαθητές έχουν ένα ενιαίο βιβλίο Μαθηματικών. Στο Λύκειο, όμως, ο διαχωρισμός σε Άλγεβρα και Γεωμετρία απαιτεί από τον μαθητή να έχει δύο παράλληλες «γραμμές σκέψης» και δύο διαφορετικούς τρόπους προσέγγισης:
Η Άλγεβρα απαιτεί αφαιρετική σκέψη, κατανόηση γενικών κανόνων, ευχέρεια σε σύμβολα και πράξεις.
Η Γεωμετρία απαιτεί αυστηρή λογική, ορισμούς, διατύπωση, αποδείξεις και ακρίβεια στην περιγραφή σχημάτων.
Για πολλούς μαθητές αυτός ο διαχωρισμός λειτουργεί σαν «διπλή ύλη» – και πράγματι είναι.
Η ύλη του Λυκείου πατάει σχεδόν εξ ολοκλήρου στα Μαθηματικά Γυμνασίου.
Αν δεν είναι σταθερά:
οι εξισώσεις και οι ανισώσεις,
η προτεραιότητα πράξεων,
οι δυνάμεις και οι ρίζες,
τα κλάσματα,
τα ποσοστά,
τα βασικά γεωμετρικά θεωρήματα,
τότε το Λύκειο μοιάζει «ξαφνικά ακατανόητο».
Δεν είναι ότι η ύλη έγινε αφόρητα δύσκολη· είναι ότι χτίζεται πάνω σε θεμέλια που ήδη πρέπει να υπάρχουν.
Όταν αυτά λείπουν, όλα μοιάζουν ασταθή.
Στο Λύκειο, το πρόγραμμα των μαθητών είναι πιο βαρύ:
περισσότερα εξεταζόμενα μαθήματα,
περισσότερη ύλη σε όλα,
δραστηριότητες, φροντιστήρια, ξένες γλώσσες,
κόπωση από το ωράριο.
Αποτέλεσμα:
Δεν έχουν τον χρόνο (ούτε την αντοχή) να αφιερώσουν τον απαιτούμενο χρόνο στα Μαθηματικά, που είναι μάθημα που χρειάζεται ηρεμία, καθαρή σκέψη και επαρκή εξάσκηση.
Έτσι, παρότι μπορεί να γνωρίζουν θεωρητικά την ύλη, δεν προλαβαίνουν να «εμβαθύνουν». Και αυτό οδηγεί σε πτώση βαθμών.
Σε αντίθεση με το Γυμνάσιο, στο Λύκειο δεν υπάρχει επιλογή θεμάτων από τον καθηγητή.
Η Τράπεζα Θεμάτων απαιτεί:
κάλυψη ολόκληρης της ύλης,
εξοικείωση με όλους τους τύπους ασκήσεων,
κατανόηση και όχι απλή αποστήθιση θεωρίας,
επίλυση ασκήσεων σύνθετων, πρωτότυπων και πιο απαιτητικών.
Και, πολύ σημαντικό:
Ο μαθητής γράφει όλα τα θέματα. Δεν υπάρχει επιλογή.
Αυτό σημαίνει πως:
Δεν μπορεί να «αφήσει» κεφάλαια.
Δεν μπορεί να στηριχτεί σε ένα αγαπημένο κομμάτι της ύλης.
Δεν μπορεί να βασιστεί στο «το μάθαμε στο μάθημα»· πρέπει να το λύσει και σε νέο περιβάλλον.
Η Τράπεζα απαιτεί συστηματική, ολοκληρωμένη και συνεχή μελέτη.
Ένα από τα πιο συχνά λάθη των μαθητών στο Λύκειο είναι ότι πιστεύουν πως, αρκεί να μάθουν τη θεωρία.
Όμως στα Μαθηματικά, η θεωρία χωρίς άσκηση είναι μισή γνώση.
Για να πετύχουν, χρειάζεται:
επανάληψη ΟΛΩΝ των ασκήσεων που λύθηκαν στο μάθημα (οι ασκήσεις αυτές έχουν παιδαγωγικό λόγο που διδάχτηκαν),
επίλυση επιπλέον παρόμοιων ασκήσεων,
επαναληπτικά διαγωνίσματα,
μελέτη σε βάθος των λαθών.
Η άσκηση στα Μαθηματικά δεν είναι «προαιρετική». Είναι η ουσία του μαθήματος.
Πολλά παιδιά στο Λύκειο νιώθουν ότι τα Μαθηματικά έγιναν παράλογα, βαριά ή «άδικα».
Η πραγματικότητα είναι η εξής:
Δεν έχασαν τη λογική τους.
Απλώς η λογική έγινε πιο απαιτητική.
Ζητείται μεγαλύτερη προσοχή, περισσότερη ακρίβεια, πιο σταθερή γνώση.
Οι ασκήσεις έχουν περισσότερα βήματα και απαιτούν συνδυασμό εννοιών.
Αυτό που αλλάζει δεν είναι η λογική των Μαθηματικών, αλλά ο βαθμός ωριμότητας που χρειάζεται ο μαθητής για να την αναγνωρίσει.
Συστηματική επανάληψη κάθε εβδομάδα.
Εξάσκηση σε ασκήσεις που έλυσαν στην τάξη – όχι μόνο νέες.
Σωστή οργάνωση τετραδίων Άλγεβρας και Γεωμετρίας.
Στοχευμένη βοήθεια στα αδύναμα σημεία της ύλης του Γυμνασίου.
Επαναληπτικά τεστ ανά κεφάλαιο.
Συζήτηση αποριών χωρίς αναβολή.
Υγιής μελέτη: χρόνος, ηρεμία, σταθερό πρόγραμμα.
Το Λύκειο δεν είναι «το τέλος των Μαθηματικών». Είναι η φάση όπου τα Μαθηματικά αποκτούν τη πραγματική τους μορφή: λογικά, απαιτητικά και βαθιά.
με εκτίμηση,
Βίκυ Μπαλοδήμα.
Αν σου αρέσει το άρθρο του blog, κάνε κλικ στην καρδιά. Αυτό μας βοηθά να καταλάβουμε ποια άρθρα αξίζουν ιδιαίτερα να διαβαστούν.