Το συγκεκριμένο έργο απευθύνεται σε μικρά τμήματα τάξεων του Δημοτικού ή μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως ένα μέρος μιας μεγαλύτερης παράστασης.🥀

Το έργο το εμπνεύστηκα από το κείμενο του Ανθολογίου της Γ’-Δ’ Δημοτικού, με το οποίο κλείνω τη γιορτή. Όλο το βάρος μου έπεσε στο γεγονός πως οι φοιτητές πίστευαν μέχρι τελευταία στιγμή πως δεν θα τους χτυπούσαν οι Έλληνες φαντάροι και θα στέκονταν όλοι αδελφωμένοι απέναντι στο απολυταρχικό καθεστώς. Οι φοιτητές, σύμφωνα με το κείμενο, βλέπουν τον λοχαγό να έχει υψωμένο το χέρι και θεωρούν πως τους χαιρετά. Ο λοχαγός δίνει σήμα για πυρ και εκεί κλείνει η γιορτή, ενώ έχει προηγηθεί διάλογος ανάμεσα στους φοιτητές, γεμάτος ελπίδα, θέληση για αγώνα, αλλά και φόβο και αβεβαιότητα για το μέλλον τους και το μέλλον της Ελλάδας. Το κείμενο συμπεριλαμβάνει αποσπάσματα από τη ραδιοφωνική αναμετάδοση των εξελίξεων (έχουν γραφτεί για να αναπαρασταθούν από τους μαθητές-«φοιτητές»).

Συζητώντας με τα παιδιά της τάξης μου, σε κλίμα συγκίνησης και φόρτισης, αποφασίσαμε να αναπαραστήσουμε αυτό το γεγονός από το Πολυτεχνείο σε ένδειξη μνήμης και ως φόρο τιμής στα θύματα της 17 Νοεμβρίου. 🏛️🥀