Η κακή αντιμετώπιση του γέρου πατέρα από τα παιδιά του και ο ρόλος του παιδιού στη γονική σχέση.
ΒΑΣΙΚΗ ΙΔΕΑ:
Η αντιμετώπιση της τρίτης ηλικίας από τους νεότερους.
ΕΝΟΤΗΤΕΣ:
1Η ΕΝΟΤΗΤΑ: "Ο παππούς... δεν είπε τίποτα".
2Η ΕΝΟΤΗΤΑ: "Μαμά... όπως πρέπει".
ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑΤΑ:
1Η ΕΝΟΤΗΤΑ: Τα δύσκολα γράμματα του παππού και η συμπεριφορά των παιδιών του.
2Η ΕΝΟΤΗΤΑ: Η καταλυτική επίδραση του εγγονιού.
ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΜΟΣ ΠΡΟΣΩΠΩΝ:
ΠΑΠΠΟΥΣ: Άνθρωπος λόγω ηλικίας, αβέβαιος, κάνει ζημιά.
ΠΩΣ ΚΑΙ ΝΥΦΗ: Δεν έχουν υπομονή για τον παππού, είναι κακότροποι, σκληροί, χωρίς ενοχές.
ΕΓΓΟΝΑΚΙ: Μιλάμε για μεγάλους και ιδιαίτερα τους γονείς του.
ΤΕΧΝΙΚΗ:
Αφήγηση εν συντομία. Ο αφηγητής συμμετέχει στα γεγονότα που περιγράφονται.
Αφήγηση, μόνο ένας διάλογος.
Διαλέγοντας το ύφος και το στυλ των παραμυθιών.
ΓΛΩΣΣΑ:
Απλή, με σύντομες φράσεις και πυκνά νοήματα.
ΥΦΟΣ:
Απλό και λιτό.
ΕΚΦΡΑΣΤΙΚΑ ΜΕΣΑ:
Ελάχιστα.
ΙΔΕΕΣ - ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑ:
Παρουσιάζονται οι συμπεριφορές των ανθρώπων που πολλές φορές μπορεί να γίνουν πολύ σκληρές και άδικες ακόμα και για πρόσωπα οικεία και αγαπημένα.
Ο συγγραφέας δίνει τη μύηση του ενός διδακτικού μηνύματος, ότι δηλαδή θα πρέπει να κάνουμε στους γονείς μας ότι θα θέλαμε να κάνουν σε εμάς τα παιδιά μας.
Τα αναγνώσματα του μας προσκαλούν να σκεφτούμε είναι λυπηρά και συμπαθητικά για τον παππού, αντίθετα για τη συμπεριφορά των παιδιών του και ανακόπτουν για την έκφραση, η οποία οφείλεται στην επίδραση του παιδιού.
Αξιολογήσεις και σχόλια