1Η ΕΝΟΤΗΤΑ: στ.468-506: Η άφιξη του Πρίαμου στη σκηνή του Αχιλλέα και η κίνηση του προς τον Πηλέα.
2Η ΕΝΟΤΗΤΑ: στ.507-551: Η συγκέντρωση του Αχιλλέα και οι παραγγελίες του λόγου προς τον Πρίαμο.
3Η ΕΝΟΤΗΤΑ: στ.552-595: Η περιποίηση και η ετοιμασία του άψυχου σώματος του Έκτορα.
4Η ΕΝΟΤΗΤΑ: στ.596-633: Το δέσιμο του Αχιλλέα και του Πρίαμου.
5Η ΕΝΟΤΗΤΑ: στ.634-633: Οι υποσχέσεις του Αχιλλέα στον Πρίαμο και η απόφαση για ύπνο.
ΒΑΣΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ
Η κειμενική ανάλυση.
Τα πλέγματα του Δία και η κοινή μοίρα των ανθρώπων.
Η διάσωση του Έκτορα και η κάθαρση του Αχιλλέα.
ΣΤΙΧΟΙ 678 - 825
ΔΟΜΗ
1Η ΕΝΟΤΗΤΑ: στ.678-721: Από το αρχαίο στρατόπεδο στο παλάτι της Τροίας.
2Η ΕΝΟΤΗΤΑ: στ.722-775: Ο θρήνος της Ανδρομάχης, της Εκφρασής και της Ελένης.
3Η ΕΝΟΤΗΤΑ: στ.776-801: Η κάθοδος και η ταφή του Έκτορα.
ΒΑΣΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ
Το τελετουργικό της κηδείας.
Το κλείσιμο της Ιλάδας.
ΤΟ ΤΕΛΕΤΟΥΡΓΙΚΟ ΤΗΣ ΚΗΔΕΙΑΣ
1Η ΦΑΣΗ: Κήδευση του νεκρού: Το σώμα του νεκρού λούζεται, αλείφεται με μύρα και σκεπάζεται με άσπρο. Έπειτα, τοποθετείται σε τιμητική κλίνη και γύρω κάθονται γυναίκες και επαγγελματίες θρηνωδοί για να τον θρηνήσουν.
2Η ΦΑΣΗ: Κήδευση του νεκρού:
Νεκρή Πυρά
Νεκρή ποιητική και καλή
Εξάγνιση της πυράς και συλλογή των οστών
Εγκαταστάσεις
Τελετουργικό σώμα
3Η ΦΑΣΗ: Κηδεία (αν δεν αναφέρεται στην κηδεία του Έκτορα): Εννέα μέρες μετά την κηδεία, οι συγγενείς παραθέτουν γεύμα προς τιμήν του νεκρού.
ΤΟ ΚΛΕΙΣΙΜΟ ΤΗΣ ΙΛΙΑΔΑΣ
Ο λυρικός πόλεμος τελειώνει με την ενδεχόμενη ανακωχή που συμβαίνει ανάμεσα στον Αχιλλέα και στον Πρίαμο και με την κηδεία του Έκτορα.
Ο Όμηρος αφήνει έξω από το ποιητικό του έργο τις δύο τραγικές καταλήξεις του πολέμου: η πτώση της Τροίας και το θάνατο του Αχιλλέα.
Η Ιλιάδα τελειώνει με έναν νόστο. Έτσι και νεκρός, ο Έκτορας επιστρέφει στο σπίτι του.
Με τη συμμετοχή του απέναντι στον Πρίαμο, ο Αχιλλέας λυτρώνεται φρικτά από τη μνήμη και ταυτοχρόνως αποκαθίσταται ως προσωπικότητα.
Οι συνέπειες βρίσκονται στη τελευταία ραψωδία υποδηλώνοντας την τραγικότητα της ανθρώπινης ύπαρξης και τη μεταφυσική της πάλης μεταξύ αντιθέτων.
Αυτό που στάθηκε θλιβερό, όταν η θλίψη τα σάρκα όλα, ήταν η αλήθεια των θεών και η μεγαλοφροσύνη των ανθρώπων. Εσωτερική συγκίνηση του ακρωτηρίου, όπου πόνος και χαρά συνυπάρχουν.
Αξιολογήσεις και σχόλια